آلوده اي كه درجريان يك عمل جراحي درسال ۱۹۸۳دريافت كرد به بيماري ايدز مبتلا شد

ودربسترمرگ افتاد او ازسراسر دنيا نامه هائي از طرفدارانش دريافت كرد‎.

يكي از طرفدارانش نوشته بود :

چراخدا تورا براي چنين بيماري دردناكي انتخاب كرد؟

آرتور در پاسخش نوشت :

دردنيا  ۵۰ ميليون كودك بازي تنيس را آغاز مي كنند

 ۵ميليون ياد مي گيرند كه چگونه تنيس بازي كنند

۵۰۰هزارنفر تنيس رادرسطح حرفه اي يادمي گيرند

۵۰هزارنفر پابه مسابقات ‏مي گذارند ۵هزارنفر سرشناس مي شوند

۵۰ نفر به مسابقات ويمبلدون راه پيدامي كنند

۴ نفربه نيمه نهائي مي رسند و دونفر به فينال

وآن هنگام كه جام قهرماني را روي دستانم گرفته بودم

هرگز نگفتم خدايا چرا من؟

وامروز هم كه ازاين بيماري رنج مي كشم هرگز نمي توانم بگويم خدايا چرا من؟

 

بخوان !

بخوان ! . . .

نه برای من . . .

نه برای  آسمان  . . .

بنام پروردگارت بخوان . . .

 

به نام خداوند بخشنده مهربان 

یعقوب گفت : " من راه صبر پیش می گیرم . امید است که خداوند ایشان را به من باز رساند . که او دانا و حکیم است  83

آن گاه روی از آن ها بگردانید و گفت : " وا اسفا . . .  از فراق یوسفم . . . " چشمانش به گریه سفید شد . . . که سوز هجران و اندوه خود را در دل پنهان می داشت  84

فرزندانش گفتند: " به خدا سوگند . تو آنقدر اشک می ریزی که از غصه ی فراق یوسف مریض شوی یا خود را به هلاکت سپاری " 85

گفت: " من غم و درد دل خود را تنها به خدا می گویم و از لطف بی حساب او به چیزی آگاهم که شما نمی  دانید "  86

بروید و از لطف خدا ناامید نشوید که تنها کافران از رحمت او ناامید می شوند 87

 یوسف گمگشته باز آید به کنعان غم مخور

کلبه اخران شود روزی گلستان غم مخور

                *   *   *   *   *

هان مشو نومید چون واقف نئی زاسرارغیب

باشد اندر پرده بازی های پنهان غم مخور

 

 و چون کاروان از مصر بیرون آمد . یعقوب گفت: " اگر دیوانه ام مخوانید بوی یوسفم را می شنوم . . . " 94 

شنوندگان زبان به ملامت گشودند و گفتند: " قسم به خدا تو در همان پریشان عقلی سابق هستی" 95

لعلت به خنده پرده گل را دریده است

آیینه از رخت گل خورشید چیده است

نظاره تو تازه کند داغ کهنه را

این لاله گویی ز دل آتش چکید است

     *   *   * 

کار تو نیست چاره درد من ای مسیح

این شیوه را تبسم او آفریده است

ما برق را بر آتش غیرت نشانده ایم

سیماب در قلمرو ما آرمیده است

(صائب)

ای هجر تو ز روز قیامت درازتر

این چه قیامتی است که از سر گرفته ای

 ای آسمان چو دور ندیمانش دیده ای

در دور خویش شکل مدور گرفته ای

    *   *   *

ای روی خویش دیده تو در روی خوب یار

آیینه ای عظیم منور گرفته ای

ای دل طپان چرایی چون برگ هر دمی

چون دامن بهار معنبر گرفته ای

    *   *   *

ای چشم گریه چیست به هر ساعتی تو را

چون کحل از مسیح پیمبر گرفته ای

 هجده هزار عالم اگر ملک تو شود

بی روی دوست چیز محقر گرفته ای

(دیوان شمس)

در این کتاب در 50 صفحه به صورت مختصر با نرم افزار فوتوشاپ آشنا خواهید شد.

برای دانلود این PDF از لینک زیر استفاده کنید:

http://madrigal.clan.su/_ld/0/7_photoshop_Farsi.rar

شازده کوچولو به او گفت بیا با من بازی کن. من خیلی تنها هستم.
روباه گفت: من نمی توانم با تو بازی کنم. چون من اهلی نشده ام.
شازده کوچولو گفت: ببخشید. اهلی کردن یعنی چی؟
روباه گفت:
اهلی کردن چیزی است که آدم ها آن را فراموش کرده اند،
اهلی کردن یعنی ایجاد علاقه کردن.



- ایجاد علاقه کردن ؟
- بله. تو الان برای من یک پسر بچه هستی مثل صدها هزار پسر بچه ی دیگر
نه من نیازی به تو دارم نه تو نیازی به من. ولی اگر تو مرا اهلی کنی هر دو به هم نیازمند خواهیم بود.
تو برای من یگانه می شوی و من برای تو ...
زندگی من یکنواخت است. من مرغ ها را شکار می کنم، و آدم ها مرا.
همه ی مرغ ها شبیه هم هستند و همه آدم ها شبیه هم.
اما اگر تو مرا اهلی کنی زندگی من متحول می شود. صدای پای تو با صدای همه پاهای دیگر فرق خواهد داشت.
با شنیدن صدای پاهای دیگر به سوراخ خود فرار می کنم ولی صدای پای تو مرا از لانه بیرون خواهد کشید.
به گندم زار نگاه کن!
من نان نمی خورم و گندم از نظر من به هیچ دردی نمی خورد.
موهای تو طلایی است، چقدر خوب می شود اگر مرا اهلی کنی!
چون گندم به رنگ طلاست و مرا به یاد تو خواهد انداخت.
آن موقع من صدای پیچیدن باد در گندم زار را دوست خواهم داشت . . .
روباه خاموش شد و مدتی به شازده کوچولو نگاه کرد. و بالاخره گفت:
- لطفاً مرا اهلی کن!
- خیلی دلم می خواهد، ولی من وقت زیادی ندارم. من باید دوستانی پیدا کنم و خیلی چیزها هست که باید بشناسم.
روباه گفت:
- هیچ چیز را تا اهلی نکرده ای نمی توانی بشناسی.
آدمها دیگر وقت شناختن چیزها را ندارند و چیزهای حاضر و آماده را از مغازه می خرند،
اما چون مغازه ای نیست که دوست بفروشد همه مانده اند بی دوست.

_{تقدیم به دوست!}